Terrarystyka Terrarium - zajrzyj na aktualne, codziennie odwiedzane forum dyskusyjne!

Dendrobates duellmani
Dendrobates duellmani
Rulyrana orejuela
Rulyrana orejuela
Smilisca phaeota
Smilisca phaeota
Hymenochirus boettgeri - karlik szponiasty
Hymenochirus boettgeri
karlik szponiasty
Rhinella marina - Ropucha aga
Rhinella marina
Ropucha aga

Dendrobates leucomelas - Drzewołaz żółtopasy

Odkrywca: Steindachner Rok: 1864 | Uwaga gatunek wymaga rejestracji! (Cites: Załącznik II Aneks UE: Aneks B)

Nazwa łacińska:

Dendrobates leucomelas
Nazwa polska: Drzewołaz żółtopasy
Nazwa niemiecka: Der Gelbgebänderte Baumsteiger
Nazwa angielska: Yellow-headed Poison Frog, Yellow-banded dart-poison frog, Bumblebee Poison Dart Frog
Nazwa czeska: Pralesnička harlekýn

Rodzaj płaza:

Płazy bezogonowe

Długość życia :

Od 10-15 lat ( nawet do 20 lat).

Wielkość samicy:

Do 5 cm.

Wielkość samca:

Do 4 cm.

Dostępność:

Umiarkowanie dostępny

Występowanie:

Północno-wschodnia Ameryka Południowa: Gujania na południe od Orinoko, Wenezueal oraz Brazylia. Zachodnia granica ich występowania przebiega na południowym wschodzie Kolumbii.

Biotop:

Wilgotne lasy deszczowe. Zamieszkuje dno lasu, pośród ściółki, korzeni oraz liśći. Potrafi się wspinać do kilku metrów nad ziemię, zwłaszcza podczas żerowania. Występuje do wysokości 800 m n.p.m.

Kategoria zagrożenia:

LC - najmniejszej troski

Żywienie:

Świerszcze (Acheta domesticus, Gryllus bimaculatus, Gryllus sigillatus), muchy, mole woskowe, prosionki (Procellio scaber), mrówki (Formicidae), małe mączniki (Tenebrio molitor), wylęg karaczanów (Gromphadorhina portentosa, Blaberus cranifer, Nauphoeta cinerea) i szarańczy (Locusta migratoria, Schistocerca gregaria). Młodym żabką podajemy skoczogonki oraz wylęg świerszczy.

Typ pomieszczenia:

tropikalne

Wielkość pomieszczenia:

Nie dotyczy

Temperatura °C:

W dzień 22-24°C, nocą około 20°C.

Wilgotność powietrza %:

>80%

Rozmnażanie:

Gody w naturze odbywają się podczas pory deszczowej w lutym i marcu. Samice składają jednorazowo od 2 do 12 jaj. Kijanki opuszczają osłonki jajowe po 10-14 dniach od zapłodnienia. Odżywiają się każdym rodzajem pokarmu (glonami, larwami owadów, innymi kijankami). Metemorfoza następuje po 70-90 dni. Małe żabki są podobne do dorosłych, ale ich ubarwienie jest mniej wyraźne.
Odnośnik do opisu: Dendrobates leucomelas - Drzewołaz żółtopasy

Dendrobates leucomelas ze względu na swoje charakterystyczne ubarwienie zwany żółto-czarnym albo pszczółką , występuje na tropikalnych terenach od południa Wenezueli przez północną część Gujany i Brazylii aż po południową wschodnią część Kolumbii. Preferuje wilgotne środowisko w poszyciu leśnym pomiędzy korzeniami drzew i kamieniami. Jest to jeden z większych drzewołazów, dorosły osobnik osiąga od 3,5 do nawet 5cm. Charakterystyczne ubarwienie wyróżnia go spośród innych drzewołazów, żółty kolor skóry w zależności od lokalizacji poprzecinany jest nieregularnymi pasami, plamkami albo kropkami.Tak jak i pozostałe drzewołazy również D. leucomelas należy do długowiecznych, w niewoli żyją 10 - 17 lat. Znane są przypadki gdzie dożyły 20 lat. W terrarium jest wszędobylską żabką, bardzo odważny i ciekawy świata, po odpowiedniej aklimatyzacji można go podziwiać od rana do wieczora praktycznie w każdej części zbiornika.Często spotykałem się z uwagą, że ktoś ma chore albo jakieś dziwne leucomelasy bo ich wiecznie nie widać. W tym przypadku tak jak i w większości innych gatunków proponuję najpierw sprawdzić wilgotność, temperaturę i dostępność do kryjówek i wyeliminować czynniki środowiskowe mogące wpłynąć na zachowanie tych rezolutnych żabek.


Temperatura:

24-28°C w dzień z nocnymi spadkami do minimum 20°C.

Wilgotność:

80-100% przy odpowiedniej wilgotności mogą się rozmnażać przez cały rok. Jednakże właściwe jest wprowadzenie pory suchej.

Terrarium:terrarium dla pary powinno mieć minimum 50x50x50cm


Żywienie:

Cała drobna karmówka opisana tutaj!


Behawior

Tak jak już wcześniej wspominałem to drzewołaz idealny do terrarium, wędruje po wszystkich jego partiach co pozwala na obserwację. Występuje terytorializm, samce strzegą skrzeku i potrafią wdać się w zapaśniczą walkęz innym który wejdzie na jego terytorium. Nie zaobserwowałem aby był agresywny w stosunku do innych gatunków, z reguły je ignoruje albo unika, potwierdzają to również inne źródła oraz obserwacje tego gatunku w naturze.


Rozmnażanie

Samice tego gatunku są często większe i masywniejsze od samców. Dojrzałość płciową osiągają w wieku 12 - 18 miesięcy, ale najczęściej pełną zdolność do rozrodu osiągają w wieku około 2 lat.  Podczas godów samiec przywołuje partnerkę miłosnymi trelami które trwają od 10 - 15 sekund i przypominają swoim brzmieniem ćwierkanie ptaków. Śpiew ten jest najbardziej intensywny o świcie i późnym popołudniem. To samica wybiera partnera, zdarza się, że do jednego kawalera "smalą cholewki" dwie panny i tutaj wygrywa silniejsza :) albo jakoś się dogadują, co wydaje się w pełni uzasadnione chęcią zapewnienia ciągłości gatunku.Samiec prowadzi samicę w wybrane, odpowiednie do tego celu miejsce, przez cały czas trwają miłosne zaloty w postaci podtańcowywania i dotykania. Po złożeniu skrzeku ( 2- 12 ziaren) samiec go zapładnia i przez kolejne dni (10 -14 ) pilnuje go i dba aby nie wysechł. Po tym czasie gdy wylęgną się kijanki przenosi je do zbiorników z wodą, rozet bromelii lub innych roślin, a nawet do małych zbiorników w poszyciu leśnym. Ciekawa jest komunikacja pomiędzy samcem, a kijankami, gdy rozeta jest już zajęta kijanka wibruje ogonem na znak, że lokum jest zajęte. Możemy to zaobserwować gdy poruszymy zbiornik z kijanką, ona się usztywnia i wachluje szybko ogonem. Jeżeli pomimo to samiec wpuści tam kolejną młodszą kijankę to posłuży ona za pożywienie. Po około 70 - 90 dniach kijanka przechodzi metamorfozę i wyglądem przypomina miniaturę dorosłych.

 

Opracowanie VivariumLand

Data modyfikacji: 2020-11-26 14:30